„1brata, nie czyniąc żadnego wysiłku, aby się samemu utrzymać. Lecz to zdawało mu się bez znaczenia; toteż nadal rysował.
Kiedy po paru tygodniach wielokrotnie skopiował wszystkie będące w jego posiadaniu obrazy, zdał sobie sprawę, że musi mieć nowe wzory, i to wzory nie byle jakie, aby móc uczyć się dalej. Chociaż więc Theo od roku nie pisał, Vincent przezwyciężył dumę i posłał mu kilka słabych rysunków, załączając list tej treści
„Drogi Theo!
Jeśli się nie mylę, posiadasz jeszcze Les Travaux " 99 des Champs1 Milleta. Czy mógłbyś mi pożyczyć ten album na czas jakiś i przesłać go tu pocztą
Chcę Ci również donieść, że skopiowałem kilka wielkich rysunków Bosbooma i Allebśgo. Gdybyś zobaczył te kopie, nie uważałbyś ich może za najgorsze.
Poślij mi, co tylko możesz, i nie lękaj się o mnie. Jeśli tylko będę mógł kontynuować pracę, wszystko inne będzie w porządku.
Tkwię po uszy w rysowaniu i nie chcę sobie przerywać. Stąd ten krotki lisi A więc bądź zdrów i przyślij mi obrazy jak najprędzej.
Ściskam mocno Twoją dłoń
Vincent."
Z wolna budziła się w nim nowa tęsknota. Pragnął mówić z innym artystą o swojej pracy, pragnął się dowiedzieć, czy jest na właściwej drodze. Wiedział, że w jego rysunkach niejedno jest błędne, lecz był nimi zbyt pochłonięty, aby poznać istotną tego przyczynę. Potrzebne mu było koniecznie obiektywne, nie zaślepione dumą ojcostwa oko obcego.“(8)